ΠΡΟΔΟΣΙΑ Η ΘΡΙΑΜΒΟΣ...; Ο Γιώργος Μανιώτης γράφει για τον "Οιδίποδα" του Τόμας Όστερμαιερ στην Επίδαυρο. 📷 Στην φωτογραφία ο Αλέξης Μινωτής στον Οιδίποδα επί Κολωνό που θεωρείται ο καλύτερος του ρόλος στην Αρχαία Τραγωδία.

Ο Θεατρικός συγγραφέας και Πεζογράφος Γιώργος Μανιώτης γράφει για τον Τόμας Όστερμαιερ και τον "Οιδίποδα" του στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Παρακολουθώντας τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του πολυδιαφημισμένου άρχοντα του Γερμανικού θεάτρου εναντίον του Οιδίποδα Τυράννου του Σοφοκλή, έσπαγα το μυαλό μου και προσπαθούσα να καταλάβω την πολιτική του. Έλεγα "Μα τι έχει πάθει αυτός και επιτίθεται εναντίον ενός αριστουργήματος ανεπανάληπτου και μοναδικού του ανθρώπινου πνεύματος με τόσο μένος; Μήπως το κάνει για να προσελκύσει κοινό; Γιατί παλαιότερα που είχε ανεβάσει το "Όνειρο καλοκαιριάτικης νύχτας" οχι μέσα σε ένα δάσος, αλλά στο λόμπυ ενός ξενοδοχείου, είχε βάλει τους ηθοποιούς να κάνουν κονσομασιόν στους θεατές που πήγαιναν να βγάλουν εισιτήριο υποστηρίζοντας ότι έτσι ήθελε να τονίσει το ερωτικό στοιχείο του έργου". Δεύτερη σκέψη ήτανε ότι ενεργεί κατά αυτό τον ανόητο και υπερβολικό τρόπο γιατί έχει στο νου του να εξευτελίσει τα άλλα μεγάλα και ανεπανάληπτα έργα που διαθέτουν αλλά έθνη και δεν διαθέτει το δικό του. Στο τέλος όμως κατάλαβα από που προέρχεται αυτό το μένος εναντίον του Οιδίποδα Τυράννου του Σοφοκλή. Ο Οιδίποδας Τύραννος από τότε που γράφτηκε πυρπολεί μέσα στους αιώνες την ιδέα του υπερανθρώπου. Η ιδέα του υπερανθρώπου δυστυχώς για το έθνος του έχει καταντήσει ζήτημα κυτταρικό. Και όλοι γνωρίζουμε πλέον ιστορικά αποδεδειγμένα ότι κατέληξε στο τραγικό για την ανθρωπότητα φαινόμενο των στρατοπέδων συγκέντρωσης "Ολοκαύτωμα". Από ότι φαίνεται όμως το πάθος δεν γίνεται μάθος. Όταν εννοούμε μοίρα των ανθρώπων δεν εννοούμε την ζωή που με τα οικονομικά τους προγράμματα επιβάλουν στους πληθυσμούς οι αγέρωχοι υπεράνθρωποι που δεν βλέπουν την τύφλα τους. Αυτό που οι τραγικοί εννοούν μοίρα είναι ότι η ύβρις ακολουθεί πάντα την άτη(καταστροφή). Η όπως λέει ένας κινέζος φιλόσοφος "Είναι πολύ σπάνιο όταν κάποιος θέλει να παίξει τον ρόλο του Θεού και μπαίνει στην θέση του αρχιξυλουργού να μην κόψει το χέρι του". Είναι μεγάλη ύβρις να βάζεις στην θέση της θυμέλης έναν νεροχύτη. Και κάτι άλλο... Όταν σε καλούν να σκηνοθετήσεις στην Επίδαυρο πρέπει να ξέρεις ότι το έργο παίζεται επί της γης και κάτω από τον θόλο του ουρανού και όχι μέσα σε 4 τοίχους όπως το αστικό Θέατρο. Εύχομαι με αυτό το σημείωμα κάτι να καταλάβουν τα επηρμενα πτηνά που τους στρώσανε κόκκινο χαλί για να σκοτώσουν δήθεν τους τραγικούς μας. Εδώ δεν κατόρθωσε ο χρόνος και οι αιώνες να εξαφανίσουν τους τραγικούς και θα το κατορθώσει ο Τόμας Όστερμάιερ με την χαζοχαρούμενη κουστωδία του;                                             ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ