"Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ".

Σκέφτομαι πολλές φορές πως μια εικόνα καθημερινή, μπορεί να γεννήσει αμέτρητα συναισθήματα και σκέψεις...

Το πρωί έλαβα ένα μέιλ από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη. Μια φωτογραφία ενός κυρίου πάνω σε ένα παλιό ποδήλατο, ο οποίος είχε τοποθετήσει στο πίσω μέρος μια κούκλα...

Ήταν ότι πιο όμορφο και ποιητικό έχω δει τα τελευταία χρόνια. Η φωτογραφία συνοδεύονταν από ένα κείμενο του φίλου Βαγγέλη Χρόνη.

Συγκινήθηκα βαθιά...

Ζήτησα από τον Βαγγέλη Χρόνη αν μπορούσα να μοιραστώ αυτό που μου έστειλε με τους αναγνώστες του Δέκατου Τέταρτου...

Γιατί τελικά η αυθεντική ομορφιά είναι πολλές φορές δίπλα μας...Στα απλά...Στον δρόμο...Αρκεί να έχεις της ευαισθησία να την προσεγγίσεις...

Βαγγέλη σε ευχαριστώ!

Γιάννης Γούνας.

 

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ.

Ο Κύριος και η κούκλα.

Οδηγώντας για το γραφείο μου σήμερα το πρωί αντικρύζω μπροστά μου την πλάτη ενός ποδηλάτου.

Παρκάρω με δυσκολία και κυνηγώ τον οδηγό φωνάζοντας λαχανιασμένα "Κύριε με το ποδήλατοο".

Σταματά. Μου επιτρέπει να τον φωτογραφίσω λέγοντας "Μισό λεπτό να φτιάξω τα μαλλιά της αρραβωνιαστικιάς μου που της τα πήρε ο αέρας".

Συμφώνησε να πάρω και το πρόσωπο του. Εντυπωσιάζομαι με τον βασιλικό στην κουμπότρυπα του πουκάμισου. 

Τον ευχαρίστησα θερμά. Ντράπηκα να ρωτήσω το όνομα του. Ιστορία για ένα μυθιστόρημα...Ωραίο ξεκίνημα αυτής της φθινοπωρινής εικόνας που πλημμυρίζει καλοκαίρι μα πιο πολύ συναισθήματα.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΡΟΝΗΣ

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ.