Γιάννης Γαϊτης. Ένας προφητικός ζωγράφος.

Γιάννης Γαϊτης...Ένας προφητικός ζωγράφος. Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ.

Ο Θεατρικός συγγραφέας και Πεζογράφος Γιώργος Μανιώτης, στενός φίλος του ζωγράφου, μας μιλάει για το έργο και την προσωπικότητα του αείμνηστου Γιάννη Γαϊτη.

🔴ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ

"Ο Γιάννης Γαϊτης με την ζωγραφική του καταγγέλλει και προειδοποιεί για την κατάλληλη του πολιτισμού μας. Η δράση των σημερινών καιρών, η ταχύτητα της δράσης, σχηματοποιεί και αποστεγνώνει τις ζωντανές υπάρξεις των ανθρώπων μετατρέποντας τες σε τυποποιημένα πλακέ κελύφη του εαυτού τους. Τα ανθρωπάκια του μέσα στην ακαμψία της αξιοπρέπειας τους με τα τυποποιημένα κουστούμια τους, μοιάζουν σαν υπάρξεις που έχουν βγεί από την πρέσα ενός εργοστασίου. Ακολουθούν πανομοιότυπα γιγαντιαία είδωλα που ξεπροβάλλουν μέσα από τις συναθροίσεις τους τα όποια πολυπληθής αγέλη ακολουθεί και δοξάζει χωρίς τίποτα να κατανοεί. Ωστόσο σε όλη την έκταση των προσώπων τους υπάρχουνε πέντε και έξι μακρουλά μάτια πανέτοιμα να δουν και να αρπάξουν όποια ευκαιρία υποπέσει στην αντίληψη τους. Άπνοια και ακινησία αποπνέουν αυτοί οι πίνακες του ζωγράφου Γιάννη Γαϊτη.

Μέσα σε αυτή την φαινομενική απραξία και την ακινησία της ζωής, τα ζωηρά και έντονα χρώματα φαίνεται να υποδηλώνουν μια διέξοδο ελπίδας και μια έκρηξη ελευθερίας η οποία είναι εντελώς εγκλωβισμένη στα γεωμετρικά σχήματα των αποξηραμένων σωμάτων. Όταν πριν 30-40 χρόνια ο Γιάννης Γαϊτής παρουσίαζε αυτό το τελευταίο στάδιο της ζωγραφικής του, πολλοί είχαν ενοχληθεί από το σκληρό συμβολισμό του. Σήμερα όμως ο συμβολισμός αυτός έχει καταντήσει σχεδόν να αποτελεί μια ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας. Για να κατανοήσει ο θεατής την ισχυρή και αισθητική καταγγελία του  ζωγράφου, η οποία στην ουσία νομίζω ότι αποτελεί μέγιστη και ισχυρή συμπαράσταση στην μοίρα των ανθρώπων, θα πρέπει να παρακολουθήσει όλα τα στάδια της ζωγραφικής του από την λήξη του τελευταίου πολέμου μέχρι σήμερα. Στην αρχή οι ανθρώπινες υπάρξεις που ζωγράφιζε ήταν σαν έντομα, πληγωμένα, τραυματισμένα, που μόλις είχαν ξεφύγει από τον όλεθρο μιας δυνατής φωτιάς. Σιγά σιγά οι μορφές αυτές παίρνανε το σχήμα τυποποιημένων ανθρώπων και χάνανε την ζωντάνια και τους χυμούς της οδύνης τους καθώς εγκλωβίζονταν μέσα σε μια αμείλικτη γεωμετρία καθωσπρεπισμού και ομοιομορφίας. Πρίν αποξηραθούν εντελώς ανακατεύονταν με σύγχρονα προϊόντα της τεχνολογίας των οποίων την παρουσία ο ζωγράφος δήλωνε με μια γλαφυρή ατμόσφαιρα ενός πολύχρωμου τσίρκου. Ανεμόπτερα και άλλα επικίνδυνα παιχνίδια σε χέρια ευκολόπιστων ανθρώπων που σιγά σιγά με την ταχύτητα και τη δράση τους, τους μετέτρεψαν σε καλοσιδερωμένες οντότητες.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ 

 

Γιάννης Γαϊτης.

Γιάννης Γαϊτης.

Γιάννης Γαϊτης.

Γιάννης Γαϊτης...Ένας προφητικός ζωγράφος. Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΜΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟ.

"Θυμάμαι το γεγονός που μου είχε διηγηθεί ότι στην πρώτη του έκθεση το κοινό που είχε επισκεφθεί τα εγκαίνια, περνούσε έξω από το σπίτι του στην Μαυροματέων και το πετροβολούσε. Φυσικό είναι να έχει τέτοιες αντιδράσεις διότι από τότε ως σήμερα είναι ένα κοινό που εξακολουθεί να αποφεύγει την αυτογνωσία. Από τις πρώτες του εκθέσεις οι πίνακες του περιέγραφαν με αλήθεια και τολμηρότητα την ερημιά των νησιών που λάτρευε. Ζωγράφιζε τα καλντερίμια και τα στενοσόκακα και τις στέγες των σπιτιών με ένα παράξενο κυβισμό γεμάτο αποξένωση και ψυχρά χρώματα χωρίς καμία γραφικότητα σε αντίθεση με αυτήν που μας συνηθίσανε τα ημερολόγια του ΕΟΤ. Θέλω να πω ακόμα ότι αυτή την παράξενη ισοπεδωτική γεωμετρία της σύγχρονης εποχής την μετέφερε και σε εικόνες του αρχαίου κόσμου, επιθυμώντας πιθανόν να μας δείξει ότι και τότε παρόλο τις καμπύλες και τους ευφρόσυνους αντικατοπτρισμούς, η ισοπέδωση της ομοιομορφίας είχε χτυπήσει και αυτό τον πολιτισμό.

Τα ανθρωπάκια του φτάσανε να μπούνε και σε κονσέρβες. Ισχυρό λάκτισμα στο ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως μας για αυτό που μας περίμενε και μας περιμένει. Ήταν ένας καλός και ευπροσήγορος άνθρωπος  που δεν αποκάλυπτε το βάθος και τον μηχανισμό της σκέψης του με λόγια πάρα μονάχα με την ατόφια και δυνατή τέχνη της ζωγραφικής του. Επίσης ήταν δεινός τεχνίτης του σχεδίου. Σε έστηνε απέναντι του και με ένα μαύρο παχύ μαρκαδόρο μέσα σε μια στιγμή ζωγράφιζε το σκίτσο σου με 3-4 τεχνοτροπίες. Επίσης ήξερε αυτή την παράξενη τεχνική που μπορούσε να κάνει το σκίτσο σου μόνο με μια μονοκοντυλιά. Χωρίς δηλαδή να σηκώσει το μολύβι από το χαρτί από την αρχή που άρχιζε να σκιτσάρει μέχρι το τέλος που τελείωνε.

Θυμάμαι όταν αρρώστησε βαριά, βρέθηκε στην Αμερική σε ένα μεγάλο νοσοκομείο. Μόλις ξύπνησε από την νάρκωση μιας βαρύτατης εγχείρησης ζήτησε έναν καθρέπτη, ένα μπλόκ και έναν μαρκαδόρο και δημιούργησε περίπου 7 με 8 σκίτσα του εαυτού του, τονίζοντας την βαθιά τομή της εγχείρησης πάνω στο κρανίο του. Αυτά πιστεύω ήταν τα τελευταία του έργα. Ο τραγικός του επίλογος. Θέλω να αναφέρω και τα γλυπτά του που έφτιαχνε από μπρουντζό και έδειχνε τα ανθρωπάκια του ψηλόλιγνα και μακρόστενα να ισορροπούν πάνω σε ακτινωτούς τεράστιους τροχούς. Επίσης είχε κάνει και πολλά προπλάσματα γλυπτών με σύρματα και γύψο τα όποια δυστυχώς δεν του δόθηκε η ευκαιρία να τα ολοκληρώσει. Ακόμη θέλω να αναφέρω την σειρά των παιχνιδιών για τα μικρά παιδιά που στην κυριολεξία ήταν ευφυέστατα και μικρα αριστουργήματα. Επίσης ήταν και σπουδαίος αρχιτέκτονας. Το εξοχικό του σπίτι που έχει κτίσει στην Ίο όπως και το σπίτι του Ζαν Μαρι Ντρο που έχει κτίσει απέναντι από το δικό του καθώς και άλλα μικρά κτίσματα, είναι πρότυπα σύγχρονης αρχιτεκτονικής που συνδυάζουν νησιωτικές κατασκευαστικές μεθόδους με βιωμένο μοντερνισμό σε απόλυτη αρμονία και ενσωμάτωση με το περιβάλλον και το τοπίο του νησιού.

Εγώ τον θεωρώ μέγα παγκόσμιο ζωγράφο που αποτύπωσε χωρίς φόβο και πάθος την τραγικότητα της εποχής μας σε σχέση με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩΤΗΣ 

 

Γιάννης Γαϊτης

Πορτραίτο του Γιώργου Μανιώτη από τον Γιάννη Γαϊτη.

Γιάννης Γαϊτης.

Γιάννης Γαϊτης.

Ο Γιάννης Γούνας(Δέκατος Τέταρτος) με την Μαίρη Γαϊτη -Βορρέ, αδερφή του αείμνηστου ζωγράφου.