Ο Χειρουργός Οδοντίατρος Ιωάννης Τσεβάς μας μιλάει για το ωραιότερο δώρο Χριστουγέννων που έλαβε ποτέ.

ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑ ΠΟΤΕ.

Ήμουν φοιτητής οδοντιατρικής στις Βρυξέλλες, στο δεύτερο έτος, πριν 35 χρόνια, είχαν φτάσει οι γιορτές των Χριστουγέννων και πήγα νωρίς το πρωί στο αεροδρόμιο της πόλης, στο Ζάβεντεμ, για να πάρω το αεροπλάνο για την Αθήνα. Όσοι έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό, ξέρουν καλά ότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική στιγμή, η επιστροφή για τις γιορτές, να βρεθείς κοντά στην οικογένεια και τους φίλους. Στο αεροδρόμιο μας ενημέρωσαν ότι ως συνήθως η Ολυμπιακή είχε απεργία. Στο γκισέ της Ολυμπιακής έγινε ο σχετικός καβγάς, του τύπου "είστε απαράδεκτοι" και λοιπά, και μας είπαν ότι μπορούσαμε να βρούμε κάποια  άλλη εταιρία για να πάμε στην Αθήνα. Η λύση που προτάθηκε ήταν μια βραδυνή πτήση της Σουισαίρ στη Ζυρίχη, αναμονή, και το πρωί της επόμενης, πτήση για Αθήνα. Ο διευθυντής της Ολυμπιακής, με έπιασε πατρικά από τους ώμους και μου είπε εμπιστευτικά ότι στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης είχε κάτι ωραία καθίσματα, "ξάπλωσε και κοιμήσου" μου είπε και μου έκλεισε το μάτι. Όλοι και όλες θέλαμε να φύγουμε, οπότε παραμείναμε όλη μέρα περιμένοντας της πτήση της Σουισαίρ, κάνοντας βόλτες στο αεροδρόμιο, τρώγοντας, και κάνοντας ευθύμες νέες γνωριμίες. Το βράδυ, είδαμε κάτι ευρωβουλευτές που είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως, να μην έλθουν το πρωί, (θυμάμαι τον Λαμπρία και τον Εφραιμίδη), να εμφανίζονται και να πηγαίνουν στο γραφείο της Μαλέβ, των Ουγγρικών αερογραμμών, και να παίρνουν εισιτήρια για την Ελλάδα μέσω Βουδαπέστης με άφιξη το ίδιο βράδυ, μετά τα μεσάνυχτα. Πήγα στη Μαλέβ και εγώ, ρώτησα αν έχουν θέσεις και στη θετική απάντηση τους αλλάξαμε τα εισιτήρια. Με τη βαριά βαλίτσα στο χέρι, αρχίσαμε να τρέχουμε στους διαδρόμους γιατί σε ελάχιστα λεπτά έφευγε το αεροπλάνο. Όταν κάθισα στη θέση μου, στη βραδινή αυτή πτήση, αισθάνθηκα αγαλλίαση, η Ελλάδα απείχε λίγο. Μας έφεραν φαγητό, αλλαντικά, τα διάσημα της Ουγγαρίας, τα οποία παραχώρησα στην εύθυμη γνωριμία όλης της ημέρας δίπλα μου, και πήρα ένα κρασί, το Έγκρι Μπίγκαβερ, ωραιότατο. Όταν εμφανίστηκε το καρότσι με τα είδη που πουλάνε μέσα στο αεροπλάνο, ζήτησα ένα μπουκάλι κρασί να αγοράσω για τους δικούς μου, αλλά με πληροφόρησαν ότι δεν πουλούσαν ουγγρικά προϊόντα. Η καλή αεροσυνοδός όμως, βλέποντας την απογοήτευση μου, μου έφερε ένα μεγάλο μπουκάλι από το ωραίο κρασί της χώρας της, λέγοντας μου: "This is a gift from Malev". Το όλο ήταν ένα αλησμόνητο δώρο της Μαλέβ, η οποία μου έδωσε αναπάντεχα την ευκαιρία να πάω σπίτι μου το ίδιο βράδυ μετά από την ταλαιπωρία, σωματική και ψυχική, μιας ολόκληρης μέρας, μου χάρισε ένα μπουκάλι κρασί και μου άφησε μια ανεξίτηλη ανάμνηση. Έχω ταξιδέψει άπειρες φορές, αλλά μόνο αυτό το ταξίδι θυμάμαι. 

Γιάννης Τσεβάς       

Ο Χειρουργός Οδοντίατρος Ιωάννης Τσεβάς στον Δέκατο Τέταρτο.